Yaşlı kadınlar, gündelik hayatta hem cinsiyet hem de yaş temelli ayrımcılığa maruz kalmakta ve bu durum onların toplum içerisinde dışlanmalarına ve daha az görünür olmalarına yol açmaktadır. Bu görünmezlik, mekânın düzenlenmesindeki eksiklikler ve yaşlı kadınlara yönelik olumsuz toplumsal algılarla ilişkilidir. Bu araştırmada, yaşlı kadınların mekânsal deneyimlerinin ve görünürlük biçimlerinin incelenmesi amacıyla seyahat motivasyonlarına, turizm deneyimlerine, mekânsal temsil biçimlerine, sosyal medya kullanımlarına ve bu deneyimlerin ardından yaşadıkları değişimlere odaklanılmıştır. Bu amaç doğrultusunda nitel araştırma yöntemi kullanılmış, fenomenolojik araştırma deseni benimsenmiş ve ölçüt örnekleme tekniği uygulanmıştır. Araştırma kapsamında Antalya il merkezine seyahat eden 65 yaş ve üzeri 20 yaşlı kadınla 20. 06. 2020/10. 08. 2020 tarihleri arasında yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmeler sonucunda elde edilen veriler deşifre edilerek görüşme transkriptleri oluşturulmuş ve söylem analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre yaşlı kadınlar; görünür olma, benliklerini ifade etme, kimliklerini yeniden inşa etme, sosyal ilişkiler kurma ve çeşitli baskı mekanizmalarıyla başa çıkma yolları geliştirmiştir. Bu deneyimler ise onların fiziksel, sosyal ve psikolojik iyi oluş hâllerini destekleyerek toplumsal yaşama katılımlarını ve kamusal mekânlardaki görünürlüklerini artırmıştır.
Older women are exposed to both gender- and age-based discrimination in everyday life, which leads to their social exclusion and reduced visibility within society. This invisibility is closely associated with inadequacies in spatial arrangements as well as negative societal perceptions toward older women. This study aims to examine the spatial experiences and forms of visibility of older women. In this context, it focuses on their travel motivations, tourism experiences, spatial representation practices, social media use, and the transformations they experience following these engagements. A qualitative research approach was adopted, employing a phenomenological research design and a criterion sampling technique. The study was conducted with 20 women aged 65 and over who traveled to the city center of Antalya. Face-to-face interviews were carried out between June 20 and August 10, 2020. The data obtained from the interviews were transcribed, and the resulting transcripts were analyzed using discourse analysis. The findings indicate that older women actively engage in becoming visible, expressing themselves, reconstructing their identities, establishing social relationships, and developing strategies to cope with various forms of social pressure. These experiences contribute to enhancing their physical, social, and psychological well-being, while also increasing their participation in social life and their visibility in public spaces.